Home NK 2009 Nieuws Verslagen Activiteiten Foto's Spelregels Sponsors Links Contact
Afgelopen donderdag 11 september hebben twee studenten van Fontys Hogeschool voor Journalistiek de goalballtraining in Nijmegen bijgewoond. Zij kwamen geluidsopnamen maken voor een radio uitzending in het kader van de Paralympics. Klik hier om de gemaakte geluidsreportage te beluisteren.
Terug naar bovenOp zaterdag 21 mei 2005 organiseert goalballvereniging Blauw-Wit weer een toernooi in sportzaal D'n Dijck te Roosendaal. De kosten bedragen € 25,- per team. Klik hier voor meer informatie.
Terug naar bovenLucas de Jong (11 jaar) werd op donderdag 10 maart jongstleden vrijwel de hele dag gevolgd door een cameraman van het programma "Man bijt hond". Ook was er bij zijn goalballtraining gefilmd. Op maandag 21 maart 2005 wordt het uitgezonden op Nederland 1 om 19:00 uur.
Terug naar bovenUit De Gelderlander van woensdag 16 februari 2005 - Door Jeroen Schwartz
Goalball is een sport voor mensen met een visuele handicap. Op de zaaltraining van de goalballers is het stil en donker. Alleen de scheidsrechter en de supporters zien de bal, de spelers niet.Nederland telt maar weinig goalballers, maar in Nijmegen is de bal weer gaan rinkelen.
Goal! Toch? Niemand van de sporters ziet het, want iedereen - spelers zonder visuele beperking incluis - draagt een verduisterde skibril. Ja, het korte applaus is voor ons. De rinkelbal heeft de doellijn dus gepasseerd. De scheidsrechter blaast op zijn fluit en roept de tussenstand. Wat doet het drietal aan de overkant? Het team speelt blijkbaar meteen verder, want de onzichtbare bal stuitert alweer rinkelend onze kant op. Dúiken dus, voordat ons een doelpunt om de oren vliegt!
De zaal van sporthal De Gildekamp in de gelijknamige Nijmeegse wijk is met een stevig gordijn in twee helften verdeeld. Op het ene veld rolt sinds vorige maand de goalball, op het andere gedeelte traint een aantal mannen van VoCASA, een volleybalvereniging uit Nijmegen. Goalball is de nieuwste loot van de sportvereniging en dus hebben de volleyballers op de eerste trainingsavond nieuwsgierig staan gluren.
Zo gaat goalball: aan weerskanten van het veld (9 bij 18 meter groot) staat een team van drie veldspelers opgesteld. Aan beide kanten markeren matten of voelstickers de doelmond. Dat is het speelvak van één team. Van daaruit gooit de aanvallende partij de bal onderhands naar de overkant. De verdedigers proberen zich gestrekt voor de bal te werpen om een goal te voorkomen. Een paar tips uit de trukendoos van één van de speelsters: gooi de bal niet telkens met dezelfde snelheid, zorg dat de tegenstander niet hoort wíe er werpt en gooi met effect. Officieel staan er doelen (9 meter breed, 1,30 meter hoog) op de achterlijn, maar in een partij zonder hokken wordt gescoord als de bal over die lijn rolt. In de bal, ruim één kilo zwaar, zitten belletjes. Op dat geluid zijn álle spelers aangewezen, want elke goalballer draagt immers een geblindeerde bril.
Goalball lijkt dus in de verste verte niet op volleybal, vertelt speelster Jolanda van Wijk voor de training. „We spelen op een volleybalveld, met een bal die zo groot is als een basketball en op een soort van bowlingachtige manier wordt geworpen. Het is van alles wat, maar ook weer niet. Eigenlijk staat goalball op zichzelf. Het is namelijk de enige teamsport voor slechtzienden en blinden. Toch is het aantal spelers helaas bijzonder klein: landelijk oefenen ongeveer 75 mensen de sport uit.”
Jolanda legt uit hoe dat volgens haar komt: „Er zijn ongeveer zeshonderdduizend slechtziende en blinde mensen in Nederland. Driekwart daarvan is 65 jaar en ouder. De meeste jongeren zijn moeilijk te bereiken, juist omdat ze meer dan vroeger geïntegreerd zijn in de samenleving. Dat is natuurlijk goed. Ze wonen niet meer in internaten en doen zoveel mogelijk met andere, ziende sporters mee.” Sommige goalballverenigingen (Nederland telt er tien, waaronder het Apeldoornse BRAVO) zijn te klein om aan de competitie mee te doen. Nijmegen kende al eerder een goalballclub, maar die hield eind jaren negentig noodgedwongen op te bestaan. De nieuwe goalballclub, die is geïnitieerd door de Sportservice van de gemeente Nijmegen, moet zich in principe in zes maanden bewijzen. VoCASA ondersteunt de goalballers facilitair.
De 18-jarige Daan Kling staat de komende tijd voor de Nijmeegse goalballers. De CIOS-leerling uit Nijmegen loopt stage als trainer. „Ik heb research moeten doen, want een aantal spelers wist meer van de sport dan ik. Maar ik ben hier ook om te leren. Het is moeilijk als ziende, maar ik vind het leuk. Bij het oefenen met de bril ben ik eens tegen een muur aangelopen.” Hij kan er gelukkig om lachen. Marco Houtepen, speler én trainer, is tevreden. „Daan doet het goed”, zegt de ervaren goalballer. „Zo iemand als hij koesteren we. Ziende goalballtrainers zijn er amper.”
Goalball werd kort na de Tweede Wereldoorlog uitgevonden door de Oostenrijker Hanz Lorenzen en Sepp Reindle uit Duitsland, in een poging om blinde en slechtziende oorlogsveteranen te laten sporten. Sinds 1976, bij de Paralympics in het Canadese Toronto, is goalball een olympische sport. In 1979 werd de sport in Nederland geïntroduceerd, maar nooit is goalball wijd en zijd bekend geraakt.
Jolanda van Wijk (30) is een olympische goalballster: de Arnhemse behaalde met haar team bijna een bronzen plak op de Spelen van Athene, afgelopen zomer in Griekenland. Jolanda speelt al meer dan de helft van haar leven goalball, onder meer in Oosterbeek en Utrecht. In Nijmegen traint de topsporter, terwijl haar blindengeleidehond vanuit de materialenhoek zittend toekijkt, met oud-goalballers en aspiranten.
Met de slechtziende Miranda bijvoorbeeld, die achttien jaar geleden stopte met goalballen en daarna maar geen passende sport wist te vinden. „Je kunt wel gaan fitnessen, maar dan blijf je een buitenstaander.” Het goalball is ze na al die jaren niet verleerd. Verheugd zegt ze: „Het is vooral een kwestie van concentratie. En met wat oefenen krijg ik mijn gooikracht weer terug.”
Jolanda traint ook samen met de slechtziende Lucas van elf, die pas met goalballen begint maar op de eerste training al volop meedoet en van alle kanten wordt aangemoedigd. Lucas scoort, maar moet ook incasseren: bij het duiken knalt de stuitende bal een paar keer hard in zijn buik. Lucas is gek op sporten. „Ik heb op judo gezeten, op school gym ik en schaatsen doe ik samen met mijn vader. Bij goalball moet je heel veel met elkaar samenwerken, dat is het verschil met andere sporten. Ik vind het goed dat er een teamsport voor blinden is.” De trainingen in Nijmegen zijn bedoeld voor visueel gehandicapten van achttien jaar uit Nijmegen en omgeving, maar de enthousiaste Lucas krijgt, in overleg met de trainer en begeleiders, tijd om te wennen en mee te doen. Zijn vader hoopt dat Lucas in de toekomst met een leeftijdsgenootje kan goalballen.
Meer informatie over goalball in Nijmegen (trainingstijden: elke donderdag van 19.30 uur tot 21 uur in de met het OV bereiknare s portzaal De Gildekamp) Jolanda van Wijk, tel. 026-3641096 en j.knuman @ chello.nl Kijk voor algemene informatie op www.goalball.nl