Home NK 2009 Nieuws Verslagen Activiteiten Foto's Spelregels Sponsors Links Contact

Verslagen

• 09-02-2008: Verslag competitiedag door Lucas de Jong
• 04-02-2006: Verslag competitiedag door Lucas de Jong
• 07-01-2006: Verslag competitiedag door Lucas de Jong
• 19-11-2005: Verslag competitiedag door Lucas de Jong
• 29-10-2005: Verslag competitiedag door Lucas de Jong
• 11-09-2005: Verslag kennismakingsdag door Lucas de Jong
• 26-05-2005: Trainingsveslag door Lucas de Jong
• 21-05-2005: Toernooiverslag Blauw-Wit 2005 door Lucas de Jong
• 12-05-2005: Trainingsverslag door Lucas de Jong
• 28-04-2005: Trainingsverslag door Lucas de Jong

Competitieverslag 17-02-2008
Er heerste een gezellige sfeer op de vijfde (voor ons vierde) competitiedag van het seizoen. We moesten opbouwen en waren daarom al vroeg aanwezig. Het was erg warm in de zaal, dat merkten we al meteen. Het zou ons wel problemen geven bij het spelen, Vooral Jolanda vond het zwaar.
Na het opbouwen hebben we even ingegooid. Hierna begon de wedstrijd. En het was een goed begin. Sterker nog, het kon niet beter! De bal, waarmee wij mochten beginnen, lag al na een paar seconden in het doel van Peperbus. De eerste bal was gelijk een doelpunt. In de eerste helft ging het voor de rest best goed, en uiteindelijk bereikten we de rust met een verdiende 4-1 voorsprong.
In de tweede helft werd het eerst 5-1, maar door een foute pass kregen we een stom eigen doelpunt tegen: 5-2. De laatste 5 minuten mocht ik nog even spelen, en met mij in het midden hebben we de voorsprong redelijk vastgehouden. 6-3 was de eindstand. Kritiekpuntjes na afloop waren de slordigheid soms, en een bepaalde manier van passen van de nationale damesselectie, die nog niet vlekkeloos ging.
Hierna hadden we even rust. Ik heb nog een B-seriewedstrijd gezien, en even in de kantine rondgehangen. Na twee wedstrijden moesten wij weer. Tegenstander was de onbetwiste nummer 1 van de serie B en eigenlijk net te sterk voor ons niveau, Dwarsliggers. Zoals verwacht werden we behoorlijk weggespeeld. De 4-1 bij rust viel nog mee. Na rust ging het echter minder goed. We scoorden nog wel een keer. Net voor tijd was het 11-2. Ik wist dat het bijna tijd was. De bal was tegenover me, en ik bereidde me alvast voor op een moeilijke bal op m’n handen. De bal kwam zoals ik verwacht had, op 7. En wat gebeurde er? Ik liet hem gaan. 12-2 en de wedstrijd was voorbij. Na afloop vroegen we nog even na hoeveel seconden er nog gespeeld hadden moeten worden... 4 seconden. Zonde dat er uiteindelijk 12-2 stond ipv 11-2.
Hierna hadden we een lange rust. Ik heb eens de – overigens erg lekkere – frietjes geprobeerd. Ook hebben we weer een wedstrijd gekeken, dit keer in de A-serie. Wedstrijd 8 was onze laatste. Die was tegen Peperbus 3. We voelden wel vermoeidheid en suffigheid van het lange zitten, en dat was duidelijk te merken. Hoewel het redelijk ging, waren we wel de onderliggende partij. Een terechte 4-2 was het gevolg. Ondanks dit gingen we met een goed gevoel naar huis. We hadden drie behoorlijke wedstrijden gespeeld, en de 6-3 tegen Peperbus was een mooie overwinning.

Competitieverslag 04-02-06
Zaterdag 4 februari was alweer onze vierde competitiedag. De serie B was in tweeën gesplitst. De beste twee teams gaan samen met de drie slechtste teams uit de serie Apromotiedegradatiewedstrijden spelen. De vijf beste teams uit de serie A strijden om het kampioenschap van de serie A en de vier slechtste teams uit de serie B, waar wij ook bij horen, spelen om het kampioenschap van de serie B. Behalve Vocasa zijn in onze groep ook nog Bravo, Peperbus 3 en Hercules 3.

Toen we in de zaal kwamen bleek dat Melly was uitgeleend aan Bravo, omdat Bravo maar twee spelers had. Wij hoefden pas de tweede wedstrijd te spelen, Melly had de eerste al gespeeld. Ze had met 2-1 van Hercules gewonnen.
We moesten eerst tegen Peperbus. Jolanda begon in het midden, Irene op rechts en ik op links. De eerste bal was voor ons. Die werd gestopt door de Peperbus-verdediging. Maar de bal die zij gooiden kwam bij mijn hand. Ik kon hem niet meer stoppen waardoor hij in het doel ging. Daarna gingen ze steeds op mij gooien. Ik liet er nog een op dezelfde manier door. Toen er nog een inging wisselde Johan mij voor Eline. Daarna bleef het tot in de tweede helft 0-3. Het werd daarna 0-4 en toen kwam ik er weer in. En ze gingen meteen weer op mij gooien. Uiteindelijk verloren we met 0-6. Dat was wel jammer.
Daarna hadden we even pauze. Die pauze was ingelast, omdat we daarna meteen weer moesten spelen, tegen Bravo. Eline begon op links, Jolanda in het midden en Irene op rechts. Er werd heel goed verdedigd in die wedstrijd. Pas na 8 minuten viel de eerste goal. Irene gooide een bal richting Melly. Die rolde over haar benen heen en daardoor stonden we voor. Bij rust stond het nog steeds 1-0. Na rust werd er meer op Melly gegooid, maar ze hield knap stand. Bravo kon echter ook niet scoren en daardoor bleef het 1-0! We hadden weer eens gewonnen! We waren blij. Het was natuurlijk wel een beetje vervelend voor Melly. We gingen wel samen wat drinken in de kantine.
Onze derde en laatste wedstrijd was die tegen Hercules. Het ging daarin heel goed. We speelden weer in dezelfde opstelling als tegen Peperbus. Maar na 7 minuten ging ik naar het midden en Jolanda naar links. Dat ging heel goed. Bij rust was het 0-0. Vlak na rust scoorde Irene de 1-0 voor ons. Maar daarna gooide Hercules. Irene pakte hem. Toen wilde ze overspelen naar Jolanda. Maar de bal ging het eigen doel in: 1-1. Daarna ging ik eruit voor Eline en schoof Jolanda weer door naar het midden. Een paar minuten later scoorde Eline de 2-1. Daarna ging het heel goed, vooral verdedigend. En toen klonk het laatste fluitsignaal. We hadden weer gewonnen! Helaas voor Melly en het team van Bravo verloren zij de laatste wedstrijd met 10-0 van de Peperbus. We staan nu tweede in de poule. Heel blij gingen we naar huis.

Competitieverslag 07-01-06
7 januari hadden we weer competitie. Op de derde competitiedag van het seizoen kon Jolanda er niet bij zijn. Ze was nog aan het herstellen van een operatie. Ze is onze vaste middenspeler. Dus toen moesten we andere middenspelers zoeken. Dat scheelde wel veel. Onze eerste wedstrijd was tegen Hercules 3. De vorige keer wonnen we daar nog met 5-4 van. Maar nu ging het minder goed. Na een goede start (2-0 voor) kwamen zij langszij en er meteen overheen. We konden nog 3-3 scoren maar daarna was het gedaan. Bij rust was het 5-3. Na rust ging Hercules nog beter spelen en zo wonnen ze met 10-5. Onze tweede wedstrijd was tegen Bravo. Onze vorige wedstrijd tegen hen verloren we met 6-5. Maar nu ging het heel slecht. Binnen een helft stond het 10-0 voor Bravo, en bij tien doelpunten verschil is een wedstrijd afgelopen. Dus we waren al heel snel klaar. Daarna was Dwarsliggers onze tegenstander. Dat ging iets beter, maar nog steeds niet goed. We verloren weer binnen een helft met 11-1. Onze laatste wedstrijd was die tegen Peperbus 3. Dat ging wel goed. Bij rust was het pas 3-0. Maar na rust gingen ze pas echt uitlopen en een paar minuten voor het einde van de gewone speeltijd stond het dan toch 10-0. Het was wel jammer, maar we hadden wel twee wedstrijden goed gespeeld.

Competitieverslag 19-11-05
Van te voren sliep ik wel wat beter dan de vorige keer. Dat was wel fijn. We moesten om 11:10 voor het eerst spelen. Na het omkleden gingen we bij de topper Dwarsliggers-Blauw-wit kijken. Uitslag: 3-5. Daarna moesten we zelf tegen Bravo. Al snel kwamen we met 3-0 achter te staan. Toen zette Johan Irene erin voor Melly. Irene maakte er 2 achter elkaar: 3-2. Daarna was het rust. Maar na de rust scoorde Bravo meteen weer de 4-2. Irene bracht ons echter langszij tot 4-4. Daarna ging het een tijd gelijk op. Bravo maakte 5-4, wij weer 5-5 en Bravo 6-5. Maar toen konden we niet nog een keer terug komen. Het bleef 6-5 en zo verloren we kantje boord.
We bleven even in de zaal om te kijken hoe Blauw-wit het zou doen tegen Hercules 3. Hercules kwam in het begin aardig mee, ze kwamen zelfs op een 4-2 voorsprong maar toen kwam bij Blauw-wit nummer 3 erin. Hij was met zijn stuiterballen een ware plaaggeest voor de Herculessers en daardoor scoorde Blauw-wit 10 keer op rij: 4-12. Hercules scoorde gelukkig nog een keer maar daar bleef het bij. Daarna gingen we wat drinken in de kantine. Ondertussen won Peperbus van Bravo met 3-8.
Daarna moesten wij weer aantreden, tegen Blauw-wit. Tegen ons zetten ze nummer 3 er niet in. Eerst liepen we verrassend uit naar 2-0. Blauw-wit kwam toch terug tot 2-1 maar wij scoorden weer de 3-1. Ze kwamen nog terug tot 3-2 maar daar bleef het bij in de eerste helft. Ik blokte nog een bal van een andere hardgooier, nummer 4 over het doel heen maar voor de rest gebeurde er niet zoveel. In de tweede helft maakte nummer 3 zijn opwachting bij Blauw-wit. Eerst liepen we nog uit naar 4-2 maar toen vonden ze het gat in onze verdediging. Ze scoorden 4 keer op rij en zo stonden we toch weer op 4-6 achterstand. Helaas konden we daarna niet meer scoren. We hadden wel heel goed gespeeld maar toch verloren.
Na een korte pauze in de kantine moesten we om 15:10 weer tegen Blauw-wit. Ik begon weer in de basis. Maar al na 1 minuut moest ik het veld verlaten omdat nummer 3 een stuiterbal op mijn handen gooide. Ik blokte hem weliswaar tegen de lat aan maar mijn vingers deden toch behoorlijk pijn. Voor de zekerheid ging ik er even uit om mijn handen te koelen. In die wedstrijd zou ik er niet meer in komen. We kwamen eerst op 2-0 achterstand. Dat was jammer. Want we konden steeds net niet op gelijke hoogte komen. Even stonden we nog op 4-4 maar toen liepen ze pas echt uit naar 8-4. Uiteindelijk werd het 10-5 voor hen. We hadden eigenlijk heel goed gespeeld maar toch 3 keer verloren. Maar ik denk dat we de volgende keer wel een keer gaan winnen. En ook al is dat niet zo, het blijft een leuke sport om te doen.

Competitieverslag 29-10-2005
Gisteren was het de eerste competitiedag. Ik was behoorlijk gespannen. Ik sliep maar 4 uurtjes. Maar toch ging ik meedoen. Irene en Eline reden met ons mee. We haalden ze op en toen gingen we naar Utrecht.
Daar aangekomen gingen we eerst omkleden. Toen moesten we de zaal opbouwen. Alle buizen van het doel zijn schuin, dus dat is heel irritant. Maar het was wel leuk om dat te doen.
Opeens hoorden we dat er een ander competitieschema kwam. Want de Dwarsliggers waren toch één team geworden dat in de serie B zou gaan spelen en zij konden ook niet in december, net als wij. Dus moesten we geen 5, maar 3 wedstrijden. Eigenlijk zouden we om 10:30 tegen Blauw-wit 2 beginnen. Maar diegene die de tape moest leggen was er nog niet. Dus konden we pas om 11 uur beginnen. Maar tegen wie? We vroegen het en nu moesten we opeens tegen Dwarsliggers! Johan, onze coach, had al een tactiek bedacht. Maar die kon hij dus vergeten.
Maar nu naar de wedstrijd. We kwamen snel met 2-0 achter te staan. Daarna ging het een tijdje goed. En toen was Eline aan de beurt met gooien. Ze gooide een redelijk harde bal. De Dwarsliggers hadden er moeite mee en hij ging er in. Ons eerste competitiedoelpunt werd gemaakt door Eline. Toen ging het even wat minder en we kregen er opeens een paar tegen. Johan vroeg een time-out aan en zei wat ze fout deden. Daarna hielden we die 5-1 achterstand tot de rust. Na rust kwamen Irene en ik in het veld voor Melly en Eline. Dat ging een stuk beter. In de eerste helft waren er was slordigheden, maar in de tweede helft niet. Er ging nog wel een bal op 9 in, maar die was prachtig in de hoek geplaatst. Ik speelde daar 7 minuten, kreeg wel wat harde ballen tegen me aan en het spel ging ook behoorlijk snel. Een bal blokte ik zelfs over de goal heen. Dus ik werd snel moe. Daarom ging ik er al na 7 minuten uit. Maar het ging wel goed. In de laatste minuten kregen we nog een onnodige tegengoal. Maar daar bleef het bij.
Opeens bleek het nieuwe competitieschema zelfs niet te kloppen. En dus werd er van alles door elkaar gespeeld. Niemand wist meer wanneer en tegen wie. Uiteindelijk moesten we tegen Peperbus.
In de tweede wedstrijd was het allemaal wat slordiger. Niemand zat echt in de wedstrijd en Peperbus 3, onze tegenstander, kon met 4-0 voorkomen. In de tweede helft kwamen Irene en ik er weer in. Maar het bleef slordig. Ik kreeg weer een paar harde ballen tegen me aan en Jolanda wilde naar mij passen maar maakte een eigen goal. Ik moest er al na 5 minuten weer uit voor Eline. Ik heb daar trouwens ook even op rechts gespeeld maar dat ging niet zo goed. Ook die wedstrijd eindigde in 7-1.
We hebben daarna even zitten kijken naar een paar wedstrijden. Bravo-Hercules 3 eindigde in 12-11 voor Bravo. Hercules was onze volgende tegenstander. Voor ons moest Bravo nog tegen Dwarsliggers. Wij verloren daar met 7-1 van. Bravo verloor met 10-0. Ik schatte de kans dat we wonnen 50 procent en dat we verloren dus ook.
We kwamen aan het begin vrij snel met 2-0 voor. Toen werd het 2-1 en 3-1. Daarna kregen we een penalty tegen wegens 10 seconden. Melly stopte die. We scoorden ook nog 4-1. In de tweede helft kwam Eline er in voor Melly. Eline scoorde meteen en was met haar tweede bal weer dichtbij. Maar Irene liet een bal door. Ze rolde te ver voorover en daardoor ging de bal over haar heen: 5-2. Daarna kregen wij nog twee kansen om er 6-2 van te maken, maar dat mislukte omdat de penalty's (beiden door ten seconds) werden gestopt. Maar toen verwerkte Eline een bal niet goed en hij ging zomaar de goal in: 5-3. Een andere bal ging over Eline heen en zo werd het zelfs 5-4. Minuten lang hebben we in spanning op de bank gezeten. En minuten lang heeft Eline ons op de been gehouden. Hercules gooide bijna alleen op haar maar ze heeft het gehouden. Op een gegeven moment waren er nog 30 seconden te spelen. Het was aftellen geblazen. 5, 4, 3, 2, 1, GEWONNEN!! We waren allemaal heel blij toen het afgelopen was. We hadden gewonnen tegen Hercules!
Na alle wedstrijden hadden we een nabespreking. We dachten na wat we konden verbeteren en dat soort dingen. Toen het afgelopen was ging iedereen naar huis. Op naar de volgende competitiedag!

Verslag zondag 11 september
Op zondag 11 september was er een speciale dag voor vrienden en familie, om kennis te maken met goalball. Het was behoorlijk druk. Mijn moeder en mijn zusje stonden achter de bar. Iedereen had veel spullen meegenomen die je kon eten. Er was ook drinken in overvloed.
Eerst gingen de VoCASA-spelers een demonstratiepartijtje spelen. Daarna gingen steeds twee teams van een ervaren en twee onervaren spelers tegen elkaar spelen. Af en toe was er wel veel lawaai in de zaal, maar het ging wel goed. Ook werd het publiek met de bal bestookt door mijn oom. Maar het was een leuke dag en het wat mij betreft doen we het gewoon nog eens.

Zaterdag 4 juni 2005 9:04
Vorige week donderdag hadden we een training samen met de goalballers uit Grave. Zij heten de Goalgetters. We hadden een soort toernooitje.
Eerst hadden we een warming up. De VoCASA-mensen begonnen met vijf minuten rondjes rennen duor de zaal en de Goalgetters hadden eerst rekoefeningen aan het wandrek. Na vijf minuten wisselden we. Toen we klaar waren, gingen we wedstrijden doen. Elke club was in twee teams ingedeeld. Hier is de indeling:
VoCASA I: Tore, Irene, Miranda.
VoCASA II: ik, Melly, Jolanda, Eline.
Goalgetters I: Sanne, Fons, Erik-jan.
Goalgetters II: Baris, Marco, Rob (die moest meespelen bij de Goalgetters omdat ze maar met z'n vijven naar onze gymzaal konden komen).

De eerste wedstrijd was VoCASA I-Goalgetters I. VoCASA won mmet 2-0.
Toen moesten wij tegen Goalgetters II. Bij ons ging het minder goed. We kwamen met 0-1 achter, maakten nog gelijk maar verloren uiteindelijk met 1-3.
Toen moesten we nog een keer. Nu was VoCASA I onze tegenstander. Het ging al een stuk beter. Onze verdediging was goed en onze aanval ook, maar de verdediging van VoCASA I was ook goed. Zo kwam het dat die wedstrijd in 0-0 eindigde.
Toen was VoCASA I weer aan de beurt, tegen Goalgetters II. Eigenlijk was bij Goalgetters II Marco de enige die speelde. Hij schoot alle ballen voor Baris en Rob weg. Maar één keer ging het mis. Hij schoot niet goed en verzwikte daardoor zijn enkel. Daardoor moest Eline van VoCASA II erin komen. Inmiddels was het wel 0-1 voor Goalgetters, tegen de verhouding in. Maar Eline gooide meteen nadat ze erin was gekomen een highball. Ze moest een penalty verdedigen. Die hield ze. Maar uiteindelijk verloren de Goalgetters toch nog met 2-1. VoCASA I was al verzekerd van de winst in het toernooi.
Toen moesten wij tegen Goalgetters I. We kwamen behoorlijk snel met 1-0 voor, daarna volgde 2-0 en 3-0. Toen zij ook nog een penalty tegen kregen door een highball, waren we wel verzekerd van de winst. Ik nam zelf de penalty en hij ging er op 8 in: 4-0. Dat werd uiteindelijk de eindstand want in de slotfase gingen we niet meer voluit.
Toen moesten de Goalgetters nog tegen elkaar, dit werd 1-3 voor Goalgetters II.

Ik had een paar seconden nodig om de uitslag te berekenen en vertelde hem toen aan iedereen:

Plaats	Team	Winst	Gelijk	Verlies	Punten	Doelpunten	Tegendoelpunten	Doelsaldo
1	VoCASA I	2	1	0	7	5	1	4
2	Goalgetters II	2	0	1	6	7	4	3
3	VoCASA II	1	1	1	4	5	3	2
4	Goalgetters I	0	0	3	0	1	10	-9

Daarna praatten we nog wat na over het seizoen en toen was het helaas tijd om naar huis te gaan.

Dinsdag 31 mei 2005 7:19
Eindelijk was het zover: het Blauwwit toernooi in Roosendaal. Om 8:15 reden we thuis weg. We gingen eerst Irene en Miranda ophalen en daarna naar Roosendaal. De anderen gingen met de trein. Toen we aankwamen (om 10:10) waren de anderen er nog lang niet. Die kwamen pas om 11:00.
Om 11:20 (het liep tien minuten uit dus eigenlijk 11:10) was onze eerste wedstrijd: Bravo-Nijmegen. Miranda, Irene en Tore begonnen de eerste helft. Maar het ging niet zo goed. Al snel stonden we 2-0 achter, waaronder een penalty wegens tien seconden. Je moet een bal binnen tien seconden nadat je hem hebt ontvangen weer terugspelen naar de overkant. En Bravo verdedigde goed. Bij rust was het 4-0. Toen kwamen ik en Melly erin voor Miranda en Tore. Na rust ging het ongeveer net zo. De eerste 3 goals na rust waren door mijn benen heengegaan en de laatste rolde volgens mij over Melly heen. En toen was het afgelopen: 8-0. 'Dat was onze vuurdoop', zei Johan (onze coach) na afloop.
We hadden eerst even rust, tot 12:30. Toen moesten we tegen De Pont, een iets minder goede ploeg dan Bravo. Lang bleef het 0-0, tot in ik schat begin vierde minuut de 1-0 erin ging. Bij rust gooide Tore nog een high ball. Dus dat werd de 2-0. Toen kwamen ik en Miranda erin voor Tore en Melly. Dat ging wat beter. We stonden drie minuten voor het einde met 4-0 achter maar toen gebeurde er iets. Irene gooide een bal er in de rechterhoek in: 4-1. En meer goals kon de Pont niet meer maken. Dus we verloren van De Pont met 4-1.
Toen hadden we weer rust tot 13:40. Toen moesten we tegen gelegenheidsteam WSOI (dat betekent: wij spelen onder invloed). Eerst kwamen we achter maar we maakten weer gelijk. Vlak voor rust maakte WSOI nog 2-1. Maar toen... Na rust ging het een stuk beter. We scoorden 2-2, en zelfs 3-2. Maar WSOI kwam weer gelijk: 3-3. Nog een minuut hadden we een voorsprong: 4-3. Het moest bijna afgelopen zijn. Ze scoorden nog 4-4. En toen de laatste seconden wegtikten, ging er een bal op 3,5 tussen mij en de middenspeler door. Het werd 4-5. En toen was het afgelopen. We baalden echt als een stekker. En de winst was voor hun ook niet verdiend want we waren helemaal gelijkwaardig.
Daarna kwamen Annie (mijn moeder) en Soeridj (mijn vriend). Toen moesten we om 15:00 weer tegen nog een gelegenheidsteam: NGKB (na goalball komt bier). En in de eerste minuut ging er al wat mis. Ik kreeg de bal hard op mijn ribbenkast. Toen rolde hij langzaam naar Tore. Tore dacht dat ik hem terug wilde hebben, dus passte hij. Het was een onnauwkeurige pass en hij verdween op 1,5 in het doel: 1-0. Bij rust was het 2-1. Na rust ging het beter. We kwamen wel niet tot scoren (dachten we tot in de laatste seconden), maar we lieten er maar één door: 3-1. Op het eind was er dan toch nog een kans op een doelpunt voor ons. Zij gooiden namelijk een highball. En de penalty ging erin. Dus was de eindstand 3-2.
De laatste wedstrijd was vrij snel daarna tegen Hercules. en we kwamen snel achter: weer zo'n zelfde gebeurtenis als aan het begin van de vorige wedstrijd. Er kwamen nog vier goals voor Hercules bij. Dus 5-0 bij rust. Na rust was ik eruit. En het ging veel beter. We lieten geen enkele bal meer door. Helaas scoorden we ook niet dus bleef het 5-0. Dit was een mooie laatste helft van het toernooi.
We kregen ook nog een trofee. Toen was het tijd om terug te gaan naar Nijmegen. Niks gewonnen, maar wel goed gespeeld.

Zaterdag 14 mei 2005 8:04
We hadden een rustige training want Rob, Tore en Irene hadden zich afgemeld en Miranda was in de verkeerde bus gestapt op Dukenburg omdat het daar opgebroken was. We gingen toch maar met z'n vijven de warming up doen.
We hadden eerst een intervalloop. Als je achteraan liep, moest je aan de binnenkant iedereen inhalen en dan vooraan het tempo bepalen. Degene die dan achteraan liep moest weer iedereen inhalen enz. Dat was wel zwaar. Toen gingen we weer de normale oefeningen doen en daarna gingen we een wedstrijdje spelen.
Johan (hij is mijn vader en nu ook coach van het goalballteam) was ondertussen naar de bushalte gerend om Miranda af te halen want die was daar aangekomen. Wij speelden eerst 2 tegen 3 maar dat hoefde maar heel even. Want toen kwam Miranda binnen. We hadden de partijen ik links, Miranda midden en Jolanda rechts tegen Johan links, Eline midden en Melly rechts. Er werd erg veel gescoord en het was al snel 5-4. Maar het was natuurlijk niet de bedoeling dat Johan meespeelde want hij is onze coach. Dus hij ging eruit en het werd weer een 3 tegen 2 partij: Eline en Jolanda tegen mij, Miranda en Melly.
Ik ben iets vergeten te vertellen over de eerste partij: de tweede bal die ik gooide was een high ball! Ik liep denk ik te ver voor maar de penalty die kwam hield ik want hij kwam op 5,5. Ik had gelukkig wel door dat hij rechts van het midden kwam want ik had ook naar links kunnen gaan liggen en dan had ik hem gemist. Die drie tegen twee partij met Miranda ging qua verdediging véél beter dan de eerste. Alleen soms ging ik met mijn benen te ver uit elkaar liggen: mijn bovenste been was te ver boven mijn onderste. Een keer glipte een bal woeps tussen mijn benen door. Maar toen Daan dat tegen me had gezegd ging het beter. En er waren er ook een paar die over mijn handen heen gingen.

Vrijdag 29 april 2005 7:13
Gisteren hadden we weer training. eerst moesten we de wedstrijdshirts inleveren bij Marco. Mijn moeder had daar de nummers opgedaan. Toen trok iedereen zijn/haar shirt aan voor op de foto. We hebben ze de rest van de training aangehouden. Daarna gingen we een warming up doen, maar niet zo zwaar als normaal. Toen gingen we een wedstrijdje spelen. Ik zat bij Miranda en Rob tegen Melly, Irene en Tore. In deze wedstrijd ging het best wel goed, behalve de 10-secondenregel. Als team moet je de bal binnen tien seconden nadat je hem hebt ontvangen weer naar de overkant hebben gespeeld. Dat ging volgens mij een aantal keer fout. Voor de rest ging het wel goed, al verloor mijn team met 4-0.
Daarna hadden we nog een parcours. We hadden vier onderdelen: op je buik liggen en dan eerst je linkerarm en rechterbeen omhoog doen en weer naar beneden en dan je rechterarm en linkerbeen. Bij onderdeel 2 moest je liggen en dan omhoog komen met je bovenlichaam en tegelijkertijd ook met je benen. Bij onderdeel 3 moest je het ene been voor je andere, dan allebei je knieën buigen, dan dat been weer terug en dan het andere been naar voor enz. en dat heel snel achter elkaar en bij het laatste onderdeel moest je de grond aantikken en dan omhoog springen en je zo lang mogelijk maken. Daarna had je een onderdeel rust.
Toen gingen we nog een wedstrijd spelen met dezelfde opstelling als eerst, maar Rob was gewisseld met Tore. Ergens in het begin van de wedstrijd kreeg Miranda de bal. Ze liep over de 3-meterlijn (die ligt 6 meter voor het doel) heen en gooide. Maar als de bal over die lijn pas stuitert, is het een highball en dus een penalty tegen. Hoe laag ze ook gooide, het was sowieso een highball. Dat gebeurde dus. Ze moest alleen verdedigen. De bal kwam op 9. Ze kon hem nog met haar vingertoppen aanraken maar hij zat er wel in. Na 5 minuten moest ik naar huis. Ik vond het weer een leuke training.